En zo loopt semester twee alweer bijna ten einde

Ik dacht dat semester één snel ging, maar semester twee vliegt nog sneller, zo is gebleken! Op dit moment zijn de elf weken met lectures en tutorials alweer voorbij en maak ik mij klaar voor mijn exams en bachelor scriptie. Dit semester heb ik weer volop genoten, maar er is nu meer tijd in studeren gaan zitten.

Om met mijn studie te beginnen: dit semester volgde ik de cursussen New Age Religion en Celtic Civilisation 1B. Celtic Civilisation 1B verschilde erg van de 1A variant die ik het vorige semester volgde. Celtic Civilisation 1A ging vooral over de problematiek en controversie rond het concept Celticness, terwijl 1B gericht is op de Keltisch sprekende inwoners van Groot-Brittannië en Ierland in het eerste millennium na onze jaartelling. Het eerste deel was vooral geschiedenis en ging over de aard en karakteristieken van de samenleving. Het middelste gedeelte was meer mijn gebied en ging over religie. Ik vond het interessant om de overgang van paganisme naar christendom te onderzoeken, maar ook om meer over de Celtic Church –of eigenlijk de mythe ervan- te weten te komen. Ook de sagen en hagiografieën waren erg boeiend om te lezen. Ik had weer Kate als tutor in de tutorials en daar was ik erg blij mee, want ze is erg goed. De tutorials waren erg nuttig om wat dieper de stof, en vooral de primaire teksten, in te duiken. Voor elke tutorial moesten we primaire en secundaire teksten lezen. Het was interessant om te ontdekken hoe de samenleving in elkaar stak en wat haar waarden en normen waren door deze teksten te analyseren. Zo lazen en bespraken we Saint Patrick’s Letter to the Warriors of Coroticos, Saint Patrick’s Confessio (Confession; deze heb ik geanalyseerd voor de source analysis opdracht), Synodus Episcoporum (Synod of Bishops), Branwen Uerch Lyr (Branwen Daughter of Lyr), Crith Gablach (Branched Purchase), Vita Sancti Columbae (The Life of Saint Columba), Táin Bó Cuailgne (The Cattle Raid of Cooley) en Echtrae Chonnlai (The Adventures of Art, Son of Conn). Het laatste gedeelte van de cursus ging over literatuur en dat was het leukste en meest entertaining, omdat dit werd gedoceerd door Kicki Ingridsdotter. Ik kende haar al van het vorige semester en ook nu was ze weer geniaal. Ze gebruikt geen Power Points maar spreekt met enorm veel passie en enthousiasme. Ze is een enorme bulk energie, gebruikt levendige voorbeelden en beeldt deze visueel uit (“Oké, ik ben nu deze persoon en ik hak je hoofd eraf en gooi dat naar jou toe” en “mijn grote favoriet is het uiteen spatten van hersenen”), het geven van interessante feiten (“Fergus had een penis die zeven vuisten lang was en hij was de minnaar van Queen Medb. Queen Medb was een sloerie, want ze had tweeëndertig mannen nodig om haar te plezieren, alhoewel ze blijkbaar genoeg had aan Fergus. Hoe zou dat toch komen?”) en vloekt zo nu en dan (ze was erg boos over het feit dat een prof. aan de Universiteit van Utrecht conclusies trok aan de hand van de gezichtsuitdrukking van een van de schaakstukken van de Lewis Chessmen) waarna ze ons vroeg om dit asjeblieft niet te rapporteren omdat ze er al eens voor op de vingers was getikt. Ja, dat waren leuke lectures!

New Age Religion was helemaal mijn ding en daar heb ik echt enorm van genoten en veel van geleerd. De cursus was mooi overzichtelijk ingedeeld, met onderwerpen als Hanegraaff’s New Age sensu stricto en New Age sensu lato, geschiedenis, demografie, autoriteit en zoekreligiositeit, kosmologie aan de hand van ‘De Celestijnse Belofte’, globalisatie aan de hand van engelen in Noorwegen, healing en wellbeing aan de hand van Reiki in Schotland, het holistisch milieu aan de hand van het Kendal Project, culturele consumptie en een evaluatie van New Age als spirituele revolutie of religieus falen. Het was een cursus waar ik helemaal mijn ei in kwijt kon. Ik vond vooral de theorieën rondom het concept New Age lekker uitdagend en verdiepend om te bestuderen, alsook de problematiek rondom het concept. Na een aantal weken moesten we een field report schrijven over New Age ‘in het wild’. Ik twijfelde er geen seconde over en wist meteen dat ik de Munay-Ki workshop die ik met Famke en Femke bij Carolien had gedaan hiervoor wilde gebruiken. Dat was echt enorm leuk om te doen! Ik moest ook een book review presenteren en dat ging naar mijn verbazing (presenteren in het Engels) erg gesmeerd. Ik had het artikel ‘Truth, Authority and Epistemological Individualism in New Age Thought’ van Christopher Partridge besproken en dat was een heerlijke uitdaging dat me dus goed was vergaan.

Op een gegeven moment vertelde mijn lecturer voor New Age Religion, Steven Sutcliffe, aan me dat er een studente uit Nijmegen een paar dagen hier naar Edinburgh zou komen om te kijken hoe de universiteit hier bevalt. Hij vroeg of ik het misschien leuk zou vinden om koffie met haar te gaan drinken en dat vond ik prima. Ik mailde wat met Marlein, want zo heet ze, en ze bleek erg aardig te zijn. We volgden een lecture over Wicca, we aten een heerlijke baked potato in Teviot en daarna gingen we naar mijn Celtic Civilisation 1B lecture. Het was erg gezellig en super om weer eens Nederlands te praten!

Tegen het einde van de cursussen was het weer essay tijd. Essays zijn hartstikke leuk om te schrijven, vooral als je het ziet ‘ontstaan’. Toch is het altijd een beetje stressig en het vergt veel van je, vooral nachtrust. Als ik eenmaal ermee begonnen ben, blijf ik er ook mee bezig en borrelen de ideeën op. Sterker nog, ik ga er zelfs over dromen! Hoe dan ook, de essays zijn me goed vergaan en hebben weer de nodige kennis –en wijsheid- opgeleverd!

Tot zover mijn studie, want ik heb ook weer van alles ondernomen. Zo volgde ik de Cambridge cursus ‘Carbon Conversations’. Het was een praktische cursus om je CO² uitstoot, ofwel carbon footprint, te reduceren op het gebied van home, travel and transport, food and water en consumption and waste. Eigenlijk viel mijn carbon footprint bij aanvang van de cursus al reuze mee. Het was namelijk 7.86. In vergelijking met het gemiddelde in het Verenigd Koninkrijk (12) of de VS (20) valt dat mee, maar het streven voor het gemiddelde in de wereld is 1.5. We doen ons best

In de tussentijd ben ik weer gaan wand klimmen met Naomi en natuurlijk flink koffieleuten met France en Kate. Zo ben ik met Kate bij Chocolate Soup chocolademelk gaan drinken en dat was voortreffelijk. Bij deze zaak krijg je pure chocolade te drinken en dat is werkelijk goddelijk! Het is letterlijk en figuurlijk een chocolate soup!

Met France ben ik naar Rosslyn Chapel geweest, de kapel bekend van The Da Vinci Code. Het ligt maar tien kilometer van Edinburgh af, dus met de bus ben je er zo. Binnen kregen we een rondleiding en werd de geschiedenis verteld, maar ook de (on)waarheid van The Da Vinci Code kon niet ontbreken. Toch had ik verwacht dat de kapel eigenlijk wat groter zou zijn. Hoe dan ook, het hele interieur is uitgehakt in steen en bevat ontelbare beeldhouwwerken, waarbij er niet één hetzelfde is. Vooral de Green Man vond ik prachtig en ik deed een poging om er zo veel mogelijk te ontdekken. Ik kwam geloof ik uit op een stuk of zeventien van de in totaal 110 exemplaren. Jammer genoeg kon ik er geen foto’s van maken want dat was verboden. Na ons bezoek aan de kapel gingen we terug naar Edinburgh en doken we een pub in voor traditionele (vegetarische) fish and chips with beer. Cheers!

Het is ook belangrijk om up-to-date te blijven met het thuisfront en vrienden. Ik heb weer wat af geSkyped met mijn ouders, opa en oma, Levy en my friend Ian who is back in the United States again. I know that he also reads my weblog -or at least tries to- which is really sweet because his Dutch is not so great. Therefore a wee part in English especially for him

Met doedelzak spelen ben ik volgens mij goed vooruit gegaan. Dat kan eigenlijk ook niet anders met twee repetities per week en daarnaast nog thuis op de doedelzak en tot ’s avonds laat op de chanter. Het was een leuke uitdaging voor me om nieuwe tunes te leren en vooral de competitie set die een strathspey en reel bevat. Ik vind het echt super dat het me best goed af gaat!

Op 25 januari organiseerde de Stockbridge Pipe Band een Ceilidh in de prachtige Hub, gelegen aan de Royal Mile. Het was mijn eerste optreden met deze band en dat ging wel goed. Kate en Elise waren gekomen om me bij te staan, dus dat was erg tof. Bij de allerlaatste dans kwam Leah op me afgestormd om me mee te sleuren om alsnog te dansen, dus ik heb toch nog gedaan waar een Ceilidh eigenlijk voor bedoeld is. Wat echt enorm gezellig was, was dat op het einde de Ceilidh band Auld Lang Syne speelde en iedereen dan elkaars hand vasthield om vervolgens, wanneer de muziek versnelde, helemaal uit zijn dak te gaan en de cirkel naar elkaar toe ging en weer terug en heen en terug en sneller en sneller en dan vielen er een paar mensen op de grond en dan was de avond afgelopen. Geweldige Schotse traditie!

De Stockbridge Pipe Band weet dus wel wat feesten is en dat bleek ook met de ‘Band Big Gay Night Out No. 2’, georganiseerd door Murray. De avond begon met een aantal bandleden bij Clare (mijn Pipe Major) en Leonie thuis met een live optreden van een aantal van hen op doedelzak, gitaar, accordeon en theekistbas, wat echt super vet was. De pizzeria waar we gingen eten, La Favorita, lag zowat tegenover, en daar troffen we de rest van de bandleden. La Favorita is een van de beste pizzeria’s van Edinburgh en dat viel te merken want de pizza was heerlijk! Dat Schotten goed kunnen drinken bleek ook maar weer, want de wijn en het bier vloeide rijkelijk. Met een goed gevulde buik (en aangeschoten bandleden) doken we het nachtleven in en gingen we naar The Street. Na een aantal drankjes gingen we verder en belandden we in Whistle Binkies, waar een band optrad die allemaal leuke covers speelde. Het was ideaal dat deze bar naast de Royal Mile lag, want dat is lekker dicht bij mijn huis, zodat ik zo mijn bed kon inrollen na deze gezellige avond.

Lol met ‘beer goggles’

Naast lol moet er natuurlijk ook gewerkt worden. Afgelopen zaterdag had ik mijn eerste competitie met de Stockbridge Pipe Band bij de Indoor Solo and Mini Band Contest in Peebles. ’s Morgens was er competitie voor de kids en ik verbaasde me erover hoe goed sommige van hen al wel niet konden spelen. Dan volgde de competities voor solo drumming en solo piping en daarna waren de mini bands aan de beurt. Ik speelde mee in een van de twee grade 4 bands, zoals hier te zien en te horen is:

Ik moet zeggen dat het beter ging dan dat ik verwacht had. Ik was helemaal niet zo zenuwachtig en het spelen ging best lekker. Ik was goed geconcentreerd en zo terugkijkend was het een leuke en leerzame ervaring dat me vooral meer zelfvertrouwen heeft gegeven qua spelen. Ik heb nu al zin in de volgende competities waarbij we de MSR (march-strathspey-reel) gaan spelen!

Afgelopen zondag was er een mind-body-spirit fair, ofwel een paranormale beurs, waar ik naar toe ben gegaan. Het was best klein en er waren niet echt veel kraampjes, maar desondanks ben ik er toch nog wel een tijdje gebleven en heb ik genoten van de home made soep, warme chocolade melk en een oats and dates bar. Van Sukyo Mahikari heb ik een boost ‘True Light’ gekregen en verder ben ik naar drie lezingen geweest. De eerste lezing heette ‘Sacred Pathway’ waarbij je analyseerde wat voor ‘spiritueel temperament’ je had, waardoor je erachter kon komen hoe je het beste met het goddelijke contact kon maken. Er waren negen temperamenten, namelijk ‘activist’, ‘ascetic’, ‘caregiver’, ‘contemplative’, ‘enthusiast’, ‘intellectual’, ‘naturalist’, ‘sensate’ en ‘traditionalist’. De tweede lezing heette ‘Negative Thoughts and Positive Alternatives using NLP’. NLP staat voor Neuro-Linguistisch Programmeren en de hele lezing ging over het positief benaderen van negatieve gedachten. Persoonlijk vond ik dit een waardeloze en simpele lezing, omdat het volgens mij gewoon een kwestie is van je gezonde verstand gebruiken. Het is toch nogal logisch dat je van alles het beste moet maken en negatieve dingen een positieve draai kunt geven. Daar heb ik deze meneer-in-pak dus niet voor nodig om mij dat te gaan vertellen. De derde lezing daarentegen sprak me wel erg aan, want die ging over ‘Balance and Wellbeing with the Four Elements’. Deze mevrouw sprak over de zeven elementen (lucht in het oosten, vuur in het zuiden, water in het westen, aarde in het noorden, de solar sfeer boven, de lunar sfeer onder en jezelf in het centrum) en het nut ervan om je ermee te verbinden. Ze gaf een geleide meditatie door eerst alle elementen te begroeten en daarna te visualiseren dat je jezelf met de aarde verbind en dat er energie naar boven stroomt door je basis chakra voor aarde, dan door de volgende twee chakra’s voor water, je hartchakra voor vuur, en de bovenste chakra’s voor lucht, terwijl je respectievelijk je armen opheft. Daarna doe je langzaam je armen weer naar beneden en visualiseer je dat de energie weer terug in de aarde stroomt, terwijl je zelf weer bent opgeladen met de vier elementen. Dus helemaal opgeladen ging ik weer naar huis, om ’s avonds gezellig met France te gaan eten en kletsen.

De lectures zitten erop, dus nu ga ik me vooral op mijn exams en bachelor scriptie storten en me voorbereiden op de master. Dat wordt flink studeren, maar natuurlijk ook veel doedelzak spelen om die felbegeerde trofeeën te winnen met de Stockbridge Pipe Band en uiteraard mijn eigen MacLaren Pipe Band! Zaterdag wordt mijn batterij weer helemaal opgeladen zodat ik fris en fruitig aan de hierboven genoemde uitdagingen kan beginnen, want dan vertrek ik naar de New Age kolonie Findhorn!